Polityka władzy ludowej wobec ludności ukraińskiej w Polsce w okresie 1944–1950
DOI:
https://doi.org/10.24917/20813333.30.5Słowa kluczowe:
komuniści, polityka etniczna, polityka migracyjna, Polska Ludowa, przesiedlenia, Ukraińcy, Akcja "Wisła"Abstrakt
Celem artykułu jest analiza polityki władz komunistycznych wobec ludności ukraińskiej zamieszkującej terytorium Polski po II wojnie światowej. Koncepcje polityczne władzy ludowej dotyczące kwestii mniejszości narodowych były realizowane poprzez prowadzenie ściśle kontrolowanej przez państwo polityki etnicznej i migracyjnej. Zgodnie z ideą utworzenia państwa monoetnicznego ludność ukraińska została przesiedlona z dotychczasowych miejsc zamieszkania. Pierwsza fala deportacji Ukraińców z ziem południowo-wschodnich Polski nastąpiła na mocy porozumienia z 1944 roku w sprawie ewakuacji obywateli polskich z terytorium ZSRR i ludności ukraińskiej z terytorium Polski zawartego pomiędzy Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego i Rząd Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki. Począwszy od 1947 r. ludność ukraińska była przymusowo przesiedlana na Ziemie Odzyskane w ramach zakończonej w 1950 r. Akcji „Wisła”. Autor artykułu przybliża zarówno założenia przesiedlenia, jak i koncepcje dotyczące asymilacji ludności ukraińskiej w nowych miejsca osadnictwa.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Autorzy publikujący w czasopiśmie „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Politologica” zachowują prawa autorskie do swoich utworów i udzielają czasopismu niewyłącznej licencji na pierwsze opublikowanie.
Publikacje udostępniane są na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 3.0 Polska (CC BY-NC-ND 3.0 PL). Licencja umożliwia kopiowanie i rozpowszechnianie utworu w niezmienionej formie i w celach niekomercyjnych, pod warunkiem prawidłowego wskazania autorstwa oraz pierwotnego miejsca publikacji.
